Aktualności

W badaniu PATHFINDER 2 oceniono wielotypowy test krwi Galleri, oparty na analizie krążącego DNA nowotworowego (cfDNA), który może wykrywać ponad 50 rodzajów nowotworów jeszcze przed wystąpieniem objawów klinicznych. Zastosowanie testu równolegle ze standardowymi badaniami przesiewowymi pozwoliło wykryć ponad siedmiokrotnie więcej nowotworów, przy niskim odsetku wyników fałszywie dodatnich (ok. 0,4%). Test prawidłowo wskazywał lokalizację guza w 92% przypadków, co może istotnie usprawnić dalszą diagnostykę i leczenie.

Szczepionka opracowana przez Cleveland Clinic, ukierunkowana przeciw białku α-laktalbumina obecnemu w większości przypadków potrójnie ujemnego raka piersi (TNBC), wykazała obiecujące wyniki w badaniu fazy I. Odpowiedź immunologiczną odnotowano u 74% uczestniczek, przy dobrej tolerancji i braku poważnych działań niepożądanych. Trwające przygotowania do fazy II mają ocenić, czy szczepionka może skutecznie ograniczać nawroty choroby oraz pełnić rolę strategii prewencyjnej u kobiet z mutacjami BRCA.

W badaniu fazy III SIENDO selinexor stosowany jako terapia podtrzymująca po chemioterapii istotnie wydłużył przeżycie bez progresji choroby u pacjentek z zaawansowanym lub nawrotowym rakiem endometrium typu TP53-wt. Mediana PFS wyniosła 28,4 miesiąca w grupie leczonej w porównaniu z 5,2 miesiąca w grupie placebo, a największą korzyść obserwowano u chorych z pMMR. Wyniki wskazują na potencjał selinexoru jako nowej opcji leczenia podtrzymującego, choć dane dotyczące przeżycia całkowitego pozostają niedojrzałe.

Naukowcy z Uniwersytetu w Manchesterze wykazali, że analiza proteomiczna płynu przepływającego przez jajowód może ujawniać wczesne zmiany molekularne związane z rozwojem raka jajnika. W badaniu obejmującym 27 pacjentek z grupy wysokiego ryzyka zidentyfikowano charakterystyczne wzorce białek, a w jednym przypadku wykryto markery sugerujące bardzo wczesne stadium nowotworu. Metoda może w przyszłości stanowić mniej inwazyjną alternatywę dla profilaktycznego usuwania jajników i jajowodów u kobiet z mutacjami BRCA1/2.

Badanie przeprowadzone w Karolinska Institutet sugeruje, że obniżenie dawki ipilimumabu w terapii skojarzonej z nivolumabem u pacjentów z zaawansowanym czerniakiem może poprawić skuteczność leczenia i ograniczyć toksyczność. Odsetek odpowiedzi wyniósł 49% przy zmniejszonej dawce w porównaniu z 37% w schemacie standardowym, a mediana przeżycia całkowitego była wyraźnie dłuższa (42 vs 14 miesięcy). Wyniki wskazują, że modyfikacja dawkowania immunoterapii może stanowić obiecującą strategię terapeutyczną, wymagającą dalszej weryfikacji w badaniach randomizowanych.